Doi Hinh Fo4-bóng đá Trực - Graciemag
Có thể bạn quan tâm
Grande mestre George Gracie (1911–1985), com seus cabelos vermelhos, foi o primeiro aluno de Carlos Gracie a se destacar e ganhar fama. Recebeu cuidadosa atenção de Carlos, seu irmão mais velho, por conta da habilidade e destreza demonstrada rapidamente nos tatames.
Assim como os irmãos, George, nascido em 1911, deixou sua Belém do Pará natal rumo ao Rio de Janeiro após o pai, o outrora rico comerciante Gastão, quebrar suas economias e entrar em crise financeira.
Gastão e Cesalina, os pais, conseguiram com o presidente do Clube Náutico do Botafogo, amigo da família, que matriculassem os pequenos George e Helio no clube, onde eram alimentados e cuidados por funcionários.
Após 1925, Carlos buscou George no clube: era hora de começar a treinar na novíssima academia Gracie, no bairro do Flamengo, juntamente aos irmãos, mais velhos, Gastão Jr. e Oswaldo.
Após treinos intensivos, o “Gato Ruivo”, de fato, mostrou-se um lutador ágil e manhoso. “Era uma esponja, absorvia tudo que eu mostrava”, contaria Carlos. No fim dos anos 1920, George e Carlos se testaram num torneio amador de boxe, saindo ambos vencedores.
A estreia de George Gracie nos ringues deu-se em 28 de abril de 1929, de acordo com o historiador e pesquisador Fabio Quio Takao. No Clube Atlético Paulistano, em São Paulo, o “Gato Ruivo”, aos 17 anos, empatou com o peso pesado Getulio Mariano, monitor de luta livre da guarda civil metropolitana. De acordo com jornais da época, o Gracie pesou 56kg e Getulio, 92kg. Nesse mesmo evento, deu-se a estreia de outro de seus irmãos, Oswaldo Gracie.
Em outra luta marcante, já em 19 de janeiro de 1930, George venceu o pugilista Johann Tose e embalou. Em dezembro de 1931, num de seus embates mais famosos, George enfrentou o exímio capoeirista Mario Aleixo – finalizado rapidamente numa chave de braço. Enfrentou ainda o japonês Geo Omori no Jiu-Jitsu (empate) e virou ídolo dos jornais após a vitória contra o valentão Tico Soledade, de 80kg. No segundo assalto, o Gracie de 63kg arrochou-lhe o mata-leão.
Em 1936, num formato de torneio que viraria moda décadas depois, George foi chamado em cima da hora para substituir o irmão Helio num vale-tudo: George venceu então três oponentes na mesma noite.
Galã e notívago, George afastou-se de Carlos e Helio para abrir sua própria academia – e poder comer o que quisesse, já que não levava fé nos cardápios do irmão mais velho. Um promotor esperto, como conta Reila Gracie em seu “Carlos Gracie, o criador de uma dinastia”, tentou casar uma luta de Jiu-Jitsu entre George e o mais novo Helio, mas mestre Carlos tratou de sepultar a ideia.
Em 18 de março de 1940, num de seus conferes mais sensacionais, enfrentou o japonês Takeo Yano, um aluno de Conde Koma que ensinara em Minas e no Nordeste do Brasil.
Segundo o carioca “Diário da Noite”, foi um sábado quente: George começou por cima na guarda fechada do japonês, e tentou estrangular com uma espécie de amassa-pão. Yano, mesmo sentindo a pressão e de costas no solo, arrochou o pescoço de George de volta. Resultado: blecaute dos dois lutadores, e a manchete: “Dormiram os dois lutadores”!
George foi o primeiro a se levantar, e o juiz Jaime Ferreira deu automaticamente a vitória ao Gracie. Mas o campeão da família, ao recobrar de vez os sentidos, não aceitou o gesto do árbitro, enquanto o público que vibrava não entendia o gesto do suposto vencedor. “Acontece que os Gracie faziam questão de não aceitar um resultado que pudesse ser questionado depois”, opina o pesquisador e jornalista Christiano Milfont.
“Por lutar com o pessoal da luta livre, fui muitas vezes acusado de fazer lutas armadas”, disse George no jornal “Última Hora”, em 16 de novembro de 1955. “Nada mais falso. O máximo que fiz, atendendo a pedido de empresários, foi adiar minha vitória. Por exemplo: em vez de liquidar no primeiro, no segundo, acabava com o adversário no último round. Era uma maneira de oferecer ao público um espetáculo mais movimentado…”
Na casa dos 40 anos, topou o desafio de enfrentar o novato Pedro Hemetério, aluno-prodígio de Carlos e Helio, nas regras do Jiu-Jitsu – Pedro venceu por desistência, ganhou fama e tornou-se astro.
George apaixonou-se, casou e se estabeleceu em São Paulo. Em 1954, manteve academia própria no Rio de Janeiro, na rua Senador Dantas. Aposentou-se como atleta com mais de 60 combates, com cerca de dez derrotas.
Por meio de muitas viagens e mudanças, ajudou a disseminar a arte suave em diversas regiões, estados e cidades do Nordeste e do interior do Brasil. Faleceu no dia 8 de agosto de 1985, aos 74 anos.
leia mais voltarTừ khóa » Bộ 3 Hà Lan Bay Fo4
-
Trải Nghiệm Đội Hình BTB 100 Tỷ Cùng Bộ Ba " HÀ LAN BAY ...
-
Những Bộ 3 Trong FIFA Online 4 - Trang REVIEW - TIN TỨC - FO4VN
-
Bộ Ba Hà Lan Bay Thần Thánh Trong FIFA Online 3 - GameK
-
FO4 & BÓNG ĐÁ - Là Một Trong Bộ Ba Người Hà Lan Bay Huyền...
-
NHỮNG NGƯỜI HÀ LAN BAY VỚI DIỆN MẠO MỚI Mùa Thẻ EBS ...
-
Team Hà Lan Fo4 Mạnh Nhất Và Tối ưu Nhất ( Trừ Icon ) - YeuBongDa
-
Xây Dựng đội Hình Team Color Hà Lan FO4 Cơn Lốc Màu Da Cam
-
Xây Dựng đội Hình Hà Lan Fo4 Mới Nhất 2022 - Vozz
-
FO4: Top 4 Team Color Lạ - Bổ - Rẻ Dành Cho Những HLV Không Thích ...
-
Bộ Ba Hà Lan Bay Và đội Hình Huyền Thoại AC Milan đá Rực Lửa
-
Cầm 20 Tỷ Trong Tay I Love Nâng Cấp Team Color HÀ LAN BAY ...
-
Xây Dựng Team Color Hà Lan Trong Fifa Online 4
-
[NEW ICONS] BIÊN NIÊN SỬ VĨ ĐẠI CỦA NHỮNG VỊ THẦN SÂN CỎ
-
Chuyển Nhượng Ngoai Hang Anh Fo4 - FSE Regione Campania